برنامه هستهای را دستمایه باجخواهی دشمن نکنید!
روزنامه زنجیرهای «اعتماد» در مطلبی تأملبرانگیز با تیتر «باید مذاکره کرد»، با استناد به اظهارات علی صوفی از مقامات دولت مدعی اصلاحات، مدعی شد برای خروج از وضعیت فرسایشی «نه جنگ و نه صلح» باید به سمت میز مذاکره رفت!
وی با اشاره به فعال شدن میانجیگریها و نامه «ونس»، از نزدیک شدن به یک نقطه عطف سخن گفته و پای رهبری را هم وسط کشیده تا به خیال خود، نسخه سازش را با پوشش پایان دادن به این وضعیت بپیچد!
اما جریان تسلیم گویا دچار آلزایمر تاریخی شده و فراموش کرده که ما در میانه همین مذاکرات بودیم که مورد تجاوز و هجوم آشکار دشمن قرار گرفتیم؛ نه یک بار، بلکه دو بار!
طراحان این پروژهها خوب میدانند که هدف اصلی از گنجاندن پرونده هستهای در پازل فعلی، نه حلوفصل مسائل، بلکه سرپوش گذاشتن بر شکست فاحش نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ اخیر است. دشمنی که با لاف براندازی دوهفتهای وارد میدان شد، پس از ۸ ماه مقاومت خیرهکننده ملت ایران و رقم خوردن بینظیرترین تجمعات تاریخ، با کارنامهای سیاه از فروپاشی ادعای ابرقدرتی و بحران اقتصادی گریخت. امروز که ترامپ و متحدانش به منفورترین چهرههای جهان تبدیل شدهاند، بهانهتراشی پیرامون برنامه هستهای دقیقاً همان سناریوی تکراری «سلاحهای کشتار جمعی عراق» است تا برای حماقت نظامی خود، دستاورد و توجیه ایجاد کنند.
پاسخ قاطع و هوشمندانه نظام به این ترفند موذیانه، برآمده از همان حکمتی است که تأکید دارد برنامه هستهای نباید دستمایه باجخواهی دشمن شود. اصرار دوباره برخی جریانهای داخلی بر نامهنگاریهای سازشکارانه و پروژه خلع سلاح ایران، فراتر از خطای محاسباتی، در غلتیدن به دام محاسبات انحرافی است که خسارتهای جبرانناپذیری به همراه خواهد داشت؛ خطایی که باید با هوشیاری ملی از تکرار آن جلوگیری کرد.